پروردگارا
به من آرامش ده
تا بپذيرم آنچه را كه نمي توانم تغيير دهم
دليري ده
تا تغيير دهم آنچه را كه مي توانم تغيير دهم
بينش ده
تا تفاوت اين دو دو را بدانم
مرا فهم ده
تا متوقع نباشم دنيا و مردم آن مطابق ميل من رفتار كنند.
دکتر علی شریعتی
روحش شاد و یادش گرامی باد .
دوستان من ! اشك هاي خود را بزداييد
و همانطور كه گل ها در سحرگاهان تاج هاي خود را مي افرازند ،
سرها را بالا بگيريد و عروس مرگ را تماشا كنيد .
ببينيد چگونه همچون ستوني از نور
ميان بستر من و آن حجم تهي ايستاده است .
دمي نفس را در سينه حبس كنيد تا با هم
به صداي بالهاي مرگ گوش بسپاريم .
جبران خلیل جبران.
درخت خشک و بی برگی در وسط جنگل زندگی می کرد . درختان سرسبز ساعتها به درخت خشکیده نگاه می کردند و می گفتند :
اوه ! چقدر زیباست و چقدر متفاوته !
درختان جنگل لب به بارون نزدند تا همگی خشک و بی برگ شدند و تنها یک درخت سرسبز و پر برگ در جنگل باقی ماند . درختان خشکیده ساعتها به تک درخت سبز نگاه می کردند و می گفتند :
اوه ! چقدر زیباست و چقدر متفاوته !
الهي !
از كرم همين چشم داريم ، و از لطف تو همين گوش داريم .
بيامرز ما را ، كه بس آلوده ايم به كرد خويش !
بس درمانده ايم به وقت خويش ! بس مغروريم به پندار خويش !
بس محبوسيم در سزاي خويش ! دست گير ما را به فضل خويش !
باز خوان ما را به كرم خويش !
بار ده ما را به احسان خويش !
(کشف الأسرار)
بی تو اما عشق بی معناست ، می دانی ؟
دستهایم تا ابد تنهاست ، می دانی ؟
آسمانت را مگیر از من ، که بعد از تو
زیستن یک لحظه هم ، بی جاست ، می دانی ؟
تو ، خودت را هدیه ام کردی ، ولی من هم
شعرهایم را که بی پرواست ، می دانی ؟
هر چه می خواهیم - آری - از همین امروز
از همین امروز ، مال ماست ، می دانی ؟
گرچه من ، یک عمر همزاد عطش بودم
روح تو ، هم سایه ی دریاست ، می دانی ؟
« دوستت دارم ! » - همین ! - این راز پنهانی
از نگاه ساکتم پیداست ، می دانی ؟
عشق من ! - بی هیچ تردیدی - بمان با من
عشق یک مفهوم بی اماست ، می دانی ؟
تقدیم به تمام کسانی که دوستشان دارم ...
دیگر دعا نکنید .
تمام شد .... دیگر دعا نکنید ......
هوای دل من نیز ابری و بارانی است
ای کاش در این هوا کسی بود
کسی بو تا سر بر روی شانه اش می گذاشتم
کسی بود که سر روی شانه اش می گذاشتم
و اشکهایم شانه اش را گرم می کرد
ای کاش کسی بود به من نا امید ، امیدی می بخشید
امیدی نامحدود و پایان نشدنی
ای کاش کسی بود .....
و من در این هوا تنهایم
تنهای تنها .....
دکتر روانشناسی بود که هر کس مشکل روحی داشت به مطب او مراجعه می کرد و او با تبحر خاصی بیماران را مداوا می کرد . روز ی بیماری به مطب او رفت که از نظر روحی به شدت دچار مشکل بود . دکتر بعد از کمی صحبت به او گفت : در همین خیابانی که مطب من هست ، سالن تئاتری است که دلقکی برنامه های شاد و جالبی اجرا می کند .معمولاً من به بیمارانم توصیه می کنم به دیدن برنامه های آن دلقک بروند و همیشه این توصیه کارگشا بوده است . شما هم به دیدن این برنامه ها بروید و از برنامه های شاد آن دلقک استفاده کنید تا مشکل روحیتان حل شود .
بیمار در جواب گفت :
آقای دکتر من همان دلقکم که در آن تئاتر برنامه اجرا می کنم ....
من همیشه دوستت خواهم داشت
بیشتر از یاسهای سفید
بیشتر از پونه های تازه روییده ی بهاری
بیشتر از تمامی کسانی که دوست داشتنمان را به تمسخر گرفته اند
من همیشه دوستت خواهم داشت
همیشه به تو اعتماد خواهم کرد
من همیشه سپاسگذار خدایی هستم که تو را
در میان نعمتهایش به من داد
بیشتر از ستاره های درخشنده ی شبهای بی قراری
من تو را بیشتر از پگاه های انتظار
من همیشه دوستت خواهم داشت .
روزها و شب ها نامت را بارها و بارها بر روی تکه کاغذی نوشتم و با نوشتن اسمت اشکهایم نیز جاری شد نا خواسته و بدون اعلام وقت و ساعت . و اکنون تنها آرزویم لمس ضریح مقدس توست .
میلادت مبارک .....
